Bootonderhoud In Het Voorjaar (2)

Bootonderhoud in het voorjaar (2)

We zijn nu 8 weekenden verder na mijn eerste blog (zie Bootonderhoud in het voorjaar (1)) over het onderwaterschip van onze C36. In de tussentijd hebben we (lees: vooral de schipper) niet stil gezeten. Elk weekend heeft hij de trip op en neer naar  de boot gemaakt. Menig uurtje is gewijd aan het geestdodend minutieus verwijderen van de onderste laag antifouling. Het lijkt of deze versmolten is met een soort gele tussenlaag, en als goede hechting het doel was van die laag (primer?) dan is dat uitermate goed uitgepakt. Maar voor ons wel een uitdaging….

Inmiddels is de afgelopen weken een groot aantal klussen afgerond:

  • verwijderen van de ‘gele snor’ (in ons geval meer een gele golf te noemen)
  • verwijderen van dikke, hardnekkige groene aangroei langs de waterlijn
  • polijsten van de romp boven de waterlijn, incl. waterlijn
  • verwijderen stickers/belettering

Gele snor en groene aangroei.

De afgelopen weken zijn opvallend koud geweest en dat had ook zijn effect op het klussen. Tijdens een weekend in de voorjaarsvakantie stond heel het land op de schaats, maar wij hadden de kids bij opa en oma ondergebracht en er moest dus wel geklust worden. Met zijn tweeën zouden we immers lekker veel meters kunnen maken….. Met aan mijn handen fleece handschoenen en daaroverheen blauwe nitril wegwerphandschoenen kon ik de romp (gele snor) goed schoonmaken met de middeltjes die hiervoor op de markt zijn. Ook al was het volgens de verpakking alleen mogelijk boven 15C (mijn tip: gewoon iets langer wachten als het kouder is). Het was volgens de autothermometer 10 graden kouder dus wel boven het vriespunt. Maar het bij afspoelen van deze wondermiddeltjes bevroor een deel van het water aan de romp!! Blijkbaar waren we toch iets te vroeg gestart die dag, want ’s middags ging het beter.

Blauwe antifouling restant en gele primer. Rechts de schoongeschuurde onderlaag.

Het polijsten van de romp was een taak voor mij. Althans, dat was het plan. Daarvoor was een professioneel poets-schuur apparaat aangeschaft, met niet alleen een verwachte duurzaamheid/onverwoestbaarheid, maar ook een bijpassend gewicht. Dat ding was nog wel prima door mij te tillen, maar zodra de machine werd aangezet ging het een eigen leven leiden. Staande op de oude aluminium schilderstrap het ding omhoog tegen de romp duwend had ik de grootste moeite om de excentrische rotaties in goede banen te leiden (maar ook om de machine niet te laten vallen). Het was waarschijnlijk niet om aan te zien, dus na een minuut werd ik al van mijn taak ontheven. Afkrabben dan maar!

 

Hier de waterlijn zonder groene aangroei.

 

 

 

 

 

 

Familie, vrienden en collega’s luisteren meewarig naar de verhalen over het eindeloze klussen aan de boot. Waarom we toch niet gewoon iemand hebben ingehuurd, en of dat niet alsnog gedaan kan worden? Wanneer gaat die boot dan weer te water? Krijgen we dat wel op tijd gedaan allemaal?

Soms vragen wij ons dat ook wel af. In het weekend bemoei ik mij met de kinderen, sport en het huishouden; incidenteel is er een familie-aangelegenheid en voor de schipper is het: boot-boot-boot. Familie-bezoek wordt bij voorkeur gecombineerd met inspectie/bijhouden van onze oude boot die nu bij een makelaar te koop ligt. Een beetje monomaan is het wel, maar het is gewoon een kwestie van volhouden en dan is er weer tijd voor andere dingen. (Zeg ik hoopvol..).

Voor het verwijderen van de blauwe onderlaag gebruikt de schipper een verfbrander/fohn om de laag iets te verwarmen zodat deze makkelijker loslaat. Niet teveel natuurlijk. Maar bij de huidige temperatuur is de laag keihard en niet af te krabben. Als de laag iets wordt verwarmd wordt deze stroperig/visceus en kun je 10cm2 per keer afhalen, voordat je een volgend stukje onder handen neemt. Dat schiet dus maar langzaam op, maar geduld is een schone zaak. De gelige primerlaag blijft hierbij grotendeels achter op de romp maar die kan goed afgeschuurd worden. Lastige stukjes om te verwijderen zijn de hoekjes bij de spiegel en het roer. Ook zal de boot later nog op de bok verplaatst moeten worden, zodat we de laatste stukken kunnen afkrabben en anti-fouling kunnen aanbrengen.

 

Over dit laatste gesproken, we dubben al een tijd over de keuze van de juiste anti-fouling. Eigenlijk willen we nu wel voor een paar jaar klaar zijn, zodat we ook eens een ander onderdeel van de boot aan kunnen pakken en niet elk jaar alleen de onderkant. Dus waarschijnlijk gaan we een koperhoudendende verf aanbrengen. Als de koperdeeltjes oxideren (roesten) ontstaat er een laagje koperoxide waarop geen aangroei mogelijk is. Dat is dus een ander principe om aangroei tegen te gaan dan bij zelfslijpende antifouling. Van de koperhoudende laag wordt echter aangegeven dat deze niet goed is voor het milieu. Maar dat kun je je ook afvragen bij de zelfslijpende variant, die weliswaar algemeen geaccepteerd is, maar voortdurend een soort rubberachtige deeltjes aan het water afgeeft wanneer een ‘plantje’ eraan groeit en te zwaar wordt.

Hoe dan ook, we hebben nog even om een knoop door te hakken want voor Pasen is de boot nog niet verfklaar ben ik bang…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *