Rondje Noord-Holland

Rondje Noord-Holland

Het stond al een tijdje op ons wensenlijstje: een keer met zijn allen in de eigen boot over zee varen! We besloten om ons aan te sluiten bij een groep van de watersportvereniging, die tijdens het Hemelvaart-weekend een ronde om Noord-Holland had gepland. Het idee om in een groep te varen sprak ons wel aan, omdat het voor mij en de kinderen de eerste keer was.

Zeilen om Noord-Holland

Zo gezegd, zo gedaan! De eerste etappe was Markermeer-Zijkanaal C. Een groot deel van de boten besloot dit eerste stuk op de motor af te leggen vanwege de ongunstige windrichting. Wij waren vastbesloten de eerste dag zoveel mogelijk te zeilen, dus met behulp van de nieuwe leech-tales aan het grootzeil kruisten we een paar keer op en neer in zuidelijke richting naar de Oranjesluis. Op kanaal 72 werd opgewonden verslag gedaan van de ontmoeting met de Groene Draeck. Er heerste sowieso een uitgelaten sfeer tussen verschillende deelnemers van de tocht, die elkaar al beter kenden. Bijna een soort schoolreisje! In de Oranjesluis verzamelde zich een groot aantal deelnemers om vervolgens over het IJ richting overnachtingsplaats te motoren. Een mooi gezicht, die cruise schepen en grote vaart onderweg! De kinderen stonden voornamelijk aan dek rond te kijken. Bij de watersportvereniging bij het Zijkanaal C konden we uiteindelijk aanmeren en was door de organisatie van de tocht een prima buffet geregeld.

Grote vaart met sleepboot.

Veel te zien onderweg!

Van IJmuiden naar Den-Helder

De volgende dag trokken we om 09.00u weer terug onder de brug door en verder richting IJmuiden. Het cruise-schip van de dag ervoor trok juist voor ons de zeesluis in, en de zee op. Wij erachteraan met een grote stoet van 30 boten ook de zee op, alwaar weinig golven maar ook weinig  wind te vinden waren. We besloten de gennaker te hijsen maar die bleef helaas om de trilens hangen. Bij het opnieuw zetten van de gennaker slipte de schoot door mijn hand. Klassieke fout!! Het resultaat: twee heel diepe blaren/stukjes vinger ontveld en erg pijnlijk. Toen we allemaal weer een beetje bekomen waren van dit gennaker-avontuur konden we lekker om ons heen kijken en genieten van het uitzicht. Het was helder, zonnig en aangenaam op zee, vandaag! Langzaam trok de kust aan ons voorbij, op ongeveer 2 mijl afstand. De groep bleef wat bij elkaar omdat er weinig wind stond, en sommigen startten de motor alvast maar weer. Inderdaad bleef bij ons de snelheid ook wat hangen, net als de gennaker die maar niet bol bleef staan. Uiteindelijk gingen we aan het rekenen en besloten dat we uiterlijk om 17.00u bij Den Helder wilden zijn. Halverwege moesten we dus toch ook de motor starten en kwamen bij het Marsdiep nog even in wind-tegen-stroom terecht; maar dit viel mij eigenlijk alles mee. De wind was inmiddels wel toegenomen (vanuit de verkeerde hoek) maar was nog relatief beperkt van kracht. Met meer wind kan ik mij voorstellen dat het daar behoorlijk kan spoken! In Den Helder passeerden we een sluisje en 2 bruggen en konden om 18.00u vlak bij het centrum aanmeren aan de flaneerkade. Dit was voor ons en de jongens bekend terrein; maar nooit gedacht dat ik hier ooit met een zeilboot naartoe zou varen…

In colonne over het Noordzee kanaal

Sluis bij IJmuiden

Waddenzee

Dag 3: Den Helder – Makkum via Kornwerderzand. Om het dringen bij het sluisje van de vorige dag te voorkomen, was afgesproken dat de boten die aan de buitenzijde van de rij lagen afgemeerd, als eerste zouden vertrekken. Uiteindelijk trok iedereen richting Oudeschild bij stroom tegen van 1-2 knopen. Dat schoot natuurlijk minder op; maar ja, je kunt wel extra lang zeilen dan! Hoewel ook nu rond het middaguur de wind weer wegviel….. Daar kon het inmiddels weer opkomende tij (nu 1-2 knopen stroom mee) toch ook niet tegenop. Bovendien moest er weer gelaveerd worden. De motor kwam weer goed van pas en zo tuften we naar Kornwerderzand. Aldaar konden we direct doorvaren de voorsluis in en de schutsluis. Bij het uitvaren ging het overgrote deel rechtdoor, naar Makkum. Maar helaas sloeg die ene Duitser in zijn motorjacht af naar rechts, zonder om te kijken. Toegegeven, dat was wel de vaargeul. Maar dat is nog geen reden om dan niet even te kijken of je van richting kunt veranderen…. Toevallig voeren wij daar net met onze voorsteven naast. Op mijn verschrikte “hee wat doe je nou!?” keken ze wel om en gaven nog een flinke dot gas erbij. Toen de zwarte roetwolk overgetrokken was namen wij ons voor om de volgende keer toch maar aan bakboord te gaan varen hier. In de haven konden we direct doorvaren naar onze gereserveerde plaats. Toch wel ideaal, zo’n georganiseerde tocht! En het italiaanse buffet dat door de organisatie wederom perfect was geregeld lieten we ons ook goed smaken.

Windstil en stroom mee op de Doove Balg.

Terug op het IJsselmeer

Dag 4: Makkum – thuishaven via Enkhuizen. Vandaag stond een tocht van meer dan 40 mijl op het programma, en zou de wind volgens de voorspellingen van zuidoost naar noordwest ruimen. Het was dus zaak om op tijd te vertrekken, want de kids moesten de volgende dag ook weer naar school en het zou fijn zijn als we rond etenstijd weer thuis waren. Om 08.00u maakten we los en trokken het IJsselmeer op. Dat ging allemaal redelijk volgens plan, tot opeens de wind erg begon te draaien van richting en vlagerig werd. Aan een boot die ons voorging kon ik precies zien, hoe de wind zou zijn bij ons, een paar tellen later. Op een gegeven moment voeren voor ons en naast ons een aantal boten, allemaal met zeil over bakboord, maar totaal een verschillende richting op. (Ze hadden geen motor aan!) Spookachtig! Dit onvoorspelbare stuk wind met elkaar kruisende boten wilde ik maar snel achter mij laten en besloot verder te motoren. Een paar minuten verder was de wind weer volop aanwezig, gek genoeg! We konden nu over stuurboord ongeveer dezelfde koers vervolgen als daarvoor over bakboord. Blijkbaar hadden we zojuist een mini-hogedrukgebiedje doorkruist…. Uiteindelijk, na nog een bui met flinke windstoten, liep de boot met 7 knopen op de thuishaven aan. Moe maar voldaan konden we de boot afmeren, opruimen en waren we toch nog op tijd thuis voor een laat avondmaal.

Zeiltocht met een groep

Al met al kijken we terug op een geslaagde tocht! Die bovendien tot in de puntjes was georganiseerd, heel veel dank hiervoor aan de organisatie! Wat zeilen betreft waren de omstandigheden niet altijd ideaal (veel motoren) maar in ieder geval veilig geweest en geschikt voor een eerste kennismaking met de Noordzee. Gaan we volgende keer weer met een groep? Ik weet het niet; dit rondje zouden wij nu zelf ook wel kunnen/durven maken, maar misschien wel om de eerste keer naar Engeland over te steken … wie weet.

Zeilen in een groep heeft natuurlijk wel als voordeel de gezelligheid na de tocht; maar als je met jonge kinderen vaart, heb je toch een beetje andere verplichtingen (op tijd eten, bedtijden, weinig tijd/energie voor een late borrel) dan de rest van de groep. En daar komt een behoorlijk leeftijdsverschil bovenop. De meeste zeilers die wij gesproken hebben hadden kleinkinderen in de leeftijd van onze jongens. En de andere kids die meevoeren waren tieners. Maar het is natuurlijk erg leuk dat we nu een aantal havengenoten hebben leren kennen tijdens de tocht. En waarschijnlijk zien we de komende weken veel bekende boten varen op het Markermeer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *