Zomervakantie 2017 (6)

Zomervakantie 2017 (6)

Ontspannen op de Friese meren is bijna een ritueel onderdeel van onze zeilvakanties. Na onze mooie tochten op het Wad dit jaar, kwamen we in een periode met veel wind terecht. Het leek ons daarom verstandig om even een paar daagjes de luwte op te zoeken in Friesland.

De zeiltocht: Makkum – Stavoren – Langweer – Witte Brekken – Sloten – Lemmer

Vanuit Makkum trokken we daarom met een flinke bries richting Stavoren. De Staverse sluis was die middag niet druk, dus we konden er snel doorheen (wat een verschil met de sluis bij Kornwerderzand, een paar dagen eerder!) en we werden hier bovendien nog geholpen door sluispersoneel aan de wal. Dat dat laatste voor sommige jachten geen overbodige luxe is bleek wel, want de boot voor ons had nog geen enkele landvast of stootwil klaargelegd. En waar we ons regelmatig over verbazen is het gedrag van mede-zeilers bij bruggen en sluizen. Zagen we bij Kornwerderzand meerdere (meest Duitse) vakantiegangers de complete rij wachtende boten voorbij stomen, direct de sluis in; zo zagen we hier direct na de sluis ook een knap staaltje asociaal varen na de sluis. Het leek erop dat iedereen als eerste in de gemeentehaven wilde aanleggen, en daarbij werd rechts inhalen en elkaar afsnijden niet gemeden. Ons doel voor die dag was de binnenhaven van Marina Stavoren, iets verderop. Vanwege de geringe diepte van de kiel kregen we een ligplaats ver de haven in (en we lagen daar ook inderdaad vast in de modder). De haven zelf was verre van druk; meer dan de helft van de plaatsen was leeg en bleef ook leeg toen wij er waren. De jongens konden zwemmen in het overdekte zwembad, we deden een wasje en manlief kluste wat aan de boot. Maar omdat het zo rustig was wilden we de dag erna toch weer verder. Beetje meer vertier. De keus viel op Langweer.

Rustige haven in Stavoren.

Compleet voor de wind, maar wel met gereefd zeil, voeren we via de Fluessen, Heegermeer, Jeltesloot en Janesloot naar de Langweerder Wielen. Vorig jaar hadden we gezien dat deze uitgediept werd, maar de machines lagen nu niet meer in de vaargeulen (gelukkig). In de knusse passantenhaven was het, net zoals vorig jaar, lekker druk, maar we kregen een mooie plek. Toen we na het eten in het dorpje terugliepen naar de boot, zagen we opeens een paar oude bekenden bij het sanitairgebouw. Dat was een onverwacht maar gezellig weerzien! Om bij te kletsen (zij gingen juist het dorp in om te eten) spraken we de volgende ochtend af voor een kopje koffie bij ons op de boot. Zo gezegd, zo gedaan! De jongens vermaakten zich met hun 3 kinderen en er werd heel wat afgeplonsd rond de boot. Natuurlijk wilden ze ook even kijken hoe onze boot er van binnen uitzag, en ze vergeleken dit met de Bavaria die zij zelf gehuurd hadden de afgelopen 3 weken. Ik moet zeggen, qua comfort kwam onze C36 er niet slecht vanaf. Maar wij hadden niet anders verwacht natuurlijk…

Na de koffie zwaaiden ze ons uit, we vertrokken naar de Witte Brekken dit keer. Ons plan was om daar voor anker te gaan en daar ’s middags lekker te zwemmen. Maar o jee, wat was de wind koud…. na het zwemmen moest iedereen opwarmen met een grote kop soep! Een beetje rondvaren met de dingy was een beter plan. ’s Avonds genoten we van een prachtige zonsondergang over het water…. en alles was heerlijk rustig zoals het hoort bij voor anker gaan. Totdat we laat op de avond (of lagen we al te kooi?) werden opgeschrikt door een snelle motorboot die vlak langs onze boot scheerde. We deinden op en neer. Kwajongens? Nee, ze deden nu ook een blauw zwaailicht aan, dus dit was toch even wat anders. Zochten ze iemand? Daar leek het wel op. Snel de marifoon aangezet, we wilden toch wel graag horen wat er aan de hand was. Er bleek brand te zijn, waarschijnlijk zochten ze de boot waar het om ging op de Zwarte Brekken. Na korte tijd zagen we in de duisternis nog veel meer zwaailichten van hulpverleners op de kant en op het water. Hopelijk waren ze er op tijd bij…

Zonsondergang op de Witte Brekken.

Volgende dag, we deden nog een zwempoging (althans, de jongens) en gezien de temperatuur vond ik dat erg stoer van ze. Daarna verder, via het PM kanaal en het Brandmeer naar Sloten. In Sloten vonden we een een plekje direct na de brug, maar omdat de meerpalen hun beste tijd wel gehad hadden, verlegden we de boot na een wandeling door het dorp. Dit leek een prima plek, maar de lokale hangjongeren bleken de gewoonte te hebben om juist op die plek bakstenen in het water te gooien en weer op te duiken. Wel een beetje jammer, want om ons daar weg te pesten gingen ze zelfs zover dat ze die bakstenen vanuit de bosjes het water in gooiden, rakelings langs onze boot. En ook terwijl onze jongens daar in de bijboot aan het spelen waren. Dat vonden we echt onacceptabel. Nadat we ze daar eerst zelf op hadden aangesproken (dat werkte dus niet) hebben we in overleg met de havenmeester de politie gebeld. Die kwam met motor en surveillancewagen ter plaatse. Inmiddels was ook een oudere broer van een van de tieners langsgekomen en had ons ronduit bedreigd. We gaven het kenteken van zijn auto door. Hij bleek een bekende van hen en ze zouden er langsgaan, maar we besloten dat het toch beter was om elders te gaan overnachten. De havenmeester regelde dat de brug speciaal voor ons open werd gedaan, en na een zeer onrustige avond konden we op een afgelegen eilandje in de Grote Brekken aanmeren. ’s Nachts hadden we wel te maken met behoorlijke golfslag/zuiging van vrachtschepen op het kanaal, maar dat namen we graag voor lief. Ik denk dat ik anders in Sloten helemaal geen oog had dichtgedaan….

Na alle gebeurtenissen in Sloten was het tijd om weer het IJsselmeer op te gaan. Via het Koevordermeer en de sluis buiten Lemmer bereikten we de korte golfjes aan lagerwal. Toch hadden we dit duizend keer liever dan wat we de avond ervoor hadden meegemaakt. Eindeloos kruisend kwamen we uiteindelijk de Steile Bank en het windmolenpark voorbij en konden we koers zetten naar Medemblik.

Lees meer in het laatste deel van ons reisverslag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *