Zomervakantie 2017 (3)

Zomervakantie 2017 (3)

In dit blog vertel ik hoe wij van Terschelling naar Ameland zijn gevaren. Wat eraan vooraf ging, kun je hier lezen.

De zeiltocht: Terschelling-Ameland

Voor 23 juli hadden wij het volgende vaarplan gemaakt:

  • vertrek om 07.00u, 7 mijl stroom mee over het Oosterom naar ton O24 (eerste ondiepte)
    • passage bij O24 tussen 8.30-12.30u mogelijk (diepte 0,1 m), geplande tijd 08.30u
  • nog 3 mijl verder over het Oosterom naar het begin van het wantij bij O44
    • passage O44-O56 (0,5 m droogvallend) mogelijk tussen 09.00-12.00u, geplande tijd 09.15u
  • na wantij stroom tegen, circa 5 mijl naar Blauwe Balg (0,5 m droogvallend)
    • passage tussen 09.00-12.00u
  • nog 8 mijl verder door het Borndiep, Molengat (stroom mee)

Dit was bij HW West-Terschelling om 9.56u van 246cm (LAT) en HW Nes om 10.45u 295 cm (LAT). Kentering van het tij bij Nes: een uur na HW dus om ongeveer 11.45u. Voor de actuele dieptes hebben we gebruik gemaakt van de Wadvaardersdieptestaat.

De avond voordat we vertrokken ontdekten we dat de dieptemeter het niet meer deed. Onhandig, dus de schipper ging in de haven te water met snorkel, duikbril en een borstel. In het heldere zeewater kon dit probleem gelukkig snel verholpen worden.

Uiteindelijk waren de zeilen uitgerold om 07.15u (we moesten wachten voor een vertrekkende veerboot) en trokken we met zuidwesten wind oostwaarts onder Terschelling door. Om 08.30u waren we bij O26 en dus voorbij de eerste ondiepte. Bij het oversteken van de Noorder Balgen hadden we veel last van de opkomende vloedstroom, en de zeilboten voor ons belandden meer dan eens aan de verkeerde kant van de vaargeul, of zelfs ten oosten van de geul. Om dit te voorkomen moesten we flink oploeven maar op die manier konden we gewoon netjes in de geul blijven. Het ging allemaal voorspoedig en zelfs sneller dan verwacht. Om 09.00u arriveerden we bij ton O44 en kwamen de eerste tegenliggers er al aan! Ook werden we door een konvooi snelle motorboten met veel herrie gepasseerd; dat deed toch wel een beetje afbreuk aan de beleving op dat moment. Maar ze waren gelukkig even snel weer weg als ze opdoken…

Om 09.25u waren we O56 voorbij en werd het water weer dieper. Na een uur kwamen we bij de eerste ton van de Blauwe Balg en in 20min kwamen we uit bij ankerboei N in het Borndiep. Wel even schrikken, wat was het water hier opeens open, er stond flink wat wind en behoorlijke deining vanuit zee! Onze schipper nam het roer over want het was lastig sturen met die stroming+wind. Uiteindelijk was het zelfs nodig om te kruisen en het weer werd er ook niet echt beter op. Ondanks stroom mee duurde het flink langer dan gepland, omdat we natuurlijk al kruisend een veel grotere afstand af moesten leggen. Toen we eindelijk af konden vallen naar het Molengat schoot het weer lekker op, en om 12.15u konden we aanleggen in Nes. In totaal hadden we er dus 5 uur over gedaan. Alleen op het laatste stukje de motor aan gehad.

Toen alleen nog even aanleggen… nou dat was wel even een grote omschakeling tussen het uitgestrekte wad en een afgeladen haventje. Opeens moet er heel veel tegelijk gebeuren en er is ook nauwelijks ruimte voor. Stel je voor: het contrast tussen extreme Zen en het lopen door de Kalverstraat; zo was dat ongeveer.

Het was ons niet direct duidelijk waar we hier nu moesten aanleggen. De steigers aan de oostzijde, hoorden we later, zijn in principe bedoeld voor de bruine vloot; aan de westzijde liggen de overige jachten. Het is ook de bedoeling dat je met de boeg naar zee ligt. Je kunt het beste op tijd de boot draaien, want naarmate je verder doorvaart de haven in is daar steeds minder ruimte voor. Helaas overviel ons dit een beetje, de bijboot hing er ook nog steeds achteraan en we zaten min of meer aan lagerwal. Dus er was een beetje hulp van de buren nodig om ons ongeschonden op de juiste plek te krijgen.

En je raadt het nooit: we lagen pal achter die groep snelle motorboten aangemeerd die ons eerder die dag met veel lawaai was gepasseerd. Ja, de ironie van dit alles ontging ons niet. Vooral toen ze, net als wij eerder deze vakantie, een paar dagen gestrand bleven in de haven vanwege motorpech. Op de foto zie je rechtsonder nog net zo’n speedboot liggen, tegen de inmiddels bewolkte lucht.

De lucht betrekt boven de haven van Ameland.

De bestemming: Ameland

Die eerste middag moesten we nog een beetje bijkomen en de jongens verkenden de haven. Er waren veel kinderen, en iedereen vermaakte zich op het opblaasbare speelkasteel naast het havenkantoor. Het water zakte in de loop van de dag en de kiel kwam bij eb vast te zitten in de bodem. Dat lag eigenlijk wel prettig stabiel, zeker nu het ook wat meer ging waaien. Toen het water weer steeg kwamen we ook gewoon weer los, geen probleem natuurlijk.

Het weer betrok verder en uiteindelijk hebben we lekker gegeten in het restaurant naast de haven, waar ook een indoor speelgelegenheid is voor de jonge gasten. Fijn, want het regende inmiddels flink!

Omdat de weersvoorspellingen niet al te best waren (veel wind), bleven de meeste gasten in de haven liggen en kwamen de volgende dagen er ook weinig nieuwe gasten bij.  Maar als je verwaaid bent op Ameland zijn er gelukkig genoeg leuke dingen te doen, zoals:

  • fiets of tandem huren (naast de haven) en lekker fietsen op het eiland
    • er zijn ook leuke 2- of 3-persoons kindertandems te huur!
  • de vuurtoren bezoeken, daarna een pannenkoek eten
  • het reddingsmuseum bezoeken (Abraham Fock)
  • stukje wadlopen bij de haven; kies hiervoor de westzijde van de haven en niet, zoals wij, de oostzijde (westzijde schijnt beter te zijn, maar dit hoorden we later pas)

Over wadlopen aan de oostzijde kan ik zeggen: je zakt op heel veel plaatsen opeens tot je liezen in het drijfzand. Draag ook maar liever een paar oude schoenen zodat je je voeten niet snijdt aan scherpe randen van grote schelpen die onder het zand verstopt liggen. Je moet dan namelijk ook nog met je bloedende voet door die modder teruglopen…. Ik hield er dankzij veel sudocrem geen infectie aan over, hulde aan de plaatselijke drogist!

Vuurtoren Bornrif kan worden beklommen.

Uiteindelijk bleven we nog een extra dagje wachten in Nes tot het weer verbeterde. De kinderen vermaakten zich prima in het springkasteel dat na de storm weer was opgezet, en met het vangen van krabbetjes. Volgende keer gaan we als het kan kijken hoe de paardenreddingboot te water wordt gelaten!

Paardenreddingboot Abraham Fock te Ameland.

Benieuwd naar de rest van onze reis? Kijk dan hier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *