Zomervakantie 2017 (2)

Zomervakantie 2017 (2)

Na een relaxte dag op Texel, met bezoek aan Den Burg, het knusse filmhuis en het strand (zie mijn eerdere blog), vertrokken we richting Harlingen.

 

De zeiltocht: Oudeschild-Harlingen-Terschelling

We namen de voor de hand liggende route via de Texelstroom oostwaarts, de Dove Balg en de Boontjes. Na een ontspannen tocht kwamen we op de Boontjes nog een familie uit onze woonplaats tegemoet gevaren. Over toeval gesproken… Aan het eind van de middag meerden we langszij een tweetal boten af, in de Noorderhaven achter de sluis. Zij waren zojuist voor de wind in een paar uur vanuit Terschelling komen aanvaren. Helaas was het toen voorlopig gedaan met het prachtige weer, en ’s avonds werden we zelfs overvallen door echt noodweer. We hebben dit maar even uitgezeten in het gebouw van de veerdienst, waar we heerlijk konden opdrogen in het restaurant. De jongens werden door het personeel spontaan getrakteerd op een sleutelhanger van Doekie (de mascotte van rederij Doeksen, van de veerboot naar Terschelling).

Nog enthousiaster geworden door de vorige ervaringen, en de verhalen van de buurboten, vertrokken we de volgende dag naar Terschelling. Onze route was: Pollendam, Blauwe Slenk, Vliestroom, West Meep, Slenk en Schuitengat. Omdat het zo ongeveer vloed was, liep het water over de Pollendam maar aangezien we in de sportvaargeul aan de westzijde van de vaargeul voeren, hebben we daar geen last van gehad. Wel werden we door diverse boten voorbij gevaren, tot grote frustratie van de schipper. Dat kon toch zomaar niet! Er werd verwoed getrimd en geexperimenteerd, totdat de snelheid in elk geval gelijk was aan die van de andere boten. Bij de Blauwe Slenk kwam er echter een platbodem op de motor langszij. Helaas waren ze vergeten om af en toe achterom te kijken, zodat ze de veerdienst die rap naderbij kwam niet in het oog hadden. Wij zouden echter niet verder naar buiten kunnen uitwijken als het erop aan zou komen, en ze last-minute onze kant op zouden sturen. Door onze signalen zagen ze gelukkig tijdig dat ze hun koers moesten verleggen …. pfff!

Land in zicht!

Alles verliep voorspoedig tot op de West Meep. We hadden al wel gelezen dat als je daar de stroom tegen zou hebben, het eindeloos zou duren. En dat klopte helemaal. Vanwege de oostenwind moesten we ook nog opkruisen en uiteindelijk merkten we dat we in een uur nog geen boei waren opgeschoten. Dus op de motor verder naar de Slenk (ook dat ging niet snel). Het laatste stukje konden we de zeilen weer uitrollen en sloegen we af in de Slenk. Echter, grote schrik: daar was opeens vanuit het niets de veerboot Tiger! We hadden hem zojuist nog gepeild in de Vliestroom, maar in minder dan geen tijd was deze bij de smalle ingang van de Slenk en scheerde deze vlak langs ons heen. Misschien zijn de kapiteins van deze veerboot wel gewend om plezierboten op die manier in te halen, maar het voelde niet veilig (zo dichtbij, en zoveel snelheidsverschil)! We moesten wel even bekomen en toen we de Slenk uit waren, hebben we op de motor koers gezet naar de haven. Daar werden we verwelkomd door een havenmeester in een tender die ons vertelde waar we aan moesten leggen. Eenmaal zonder brokken aangelegd waren we trots: we did it!

Uitzicht vanaf de ligplaats op Terschelling.

 

De bestemming: Terschelling

De passantenhaven van Terschelling is voor veel mensen een ligplaats gedurende een of meerdere weken. Het is er daarom behoorlijk druk in de zomer. Je legt hier zijdelings langs de steigers aan, naast elkaar. Het is daarbij de bedoeling dat je met de boeg naar zee aanmeert. Boten aan de hoofdsteigers liggen op elkaar gepakt en moeten bij vertrek een beetje puzzelen hoe ze eruit komen.

Door de gasten wordt de wasmachine erg gewaardeerd omdat die hier gratis gebruikt kan worden (althans, in 2017 was dit het geval). Als je er op tijd bij bent kun je zo fijn je was doen, maar je zult er wel vroeg voor moeten opstaan (of heel veel geluk hebben dat ‘ie toevallig net leeg is). Er is een kleine speeltuin voor kinderen.

Als je het eiland wilt bekijken kun je dat doen per fiets of met de bus. Voor beide kun je het beste richting de veerhaven lopen waar de boten richting Harlingen, Vlieland en Ameland vertrekken. Dit is nog wel een aardig stukje lopen, dus ga op tijd weg als je de bus wilt halen. Wij namen de bus naar het juttersmuseum dat officieel Wrakkenmuseum schijnt te heten. Je kunt hier ook genieten van een hapje of drankje in de schaduw van grote bomen rond het terras.

Vuurtoren de Brandaris.

Tenslotte zijn we nog een kijkje gaan nemen bij vuurtoren De Brandaris. Helaas is deze niet meer opengesteld om te beklimmen, maar wat ons betreft wel een must-see op dit eiland.

Benieuwd naar het vervolg van onze tocht? Lees hier hoe wij naar Ameland gingen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *